Imperfectie lijkt een beetje het toverwoord van 2010. Of het nu Garnier, Villalobos, Holden of The Field is, allen pleiten ze voor minder perfecte muziek. Mag ook wel, na de jaren van minimal techno.
En nu moet het met analoge apparatuur, opgenomen met een matige band en het liefst in één take. Dansmuziek mag niet meer minimaal (tenminste, niet meer minimal), het beste is als het house is, house als vroeger. Zo rauw, stoer en zwoel als toen. Splaszh, de nieuwe plaat van Werk Discs-boss Actress, heeft die stoere zwoelheid. En bijna geen plaat is minder perfect; Splaszh blinkt in rommeligheid uit. Qua stijl bevindt het zich ongeveer tussen de rauwe house van Kyle Hall en Omar-S, de verknipte, Engelse beats van Mount Kimbie en Joy Orbison en de waanzinnige elektronica van Fly Lo. Het speelse geluid van 2010.
De beste plaat van dit jaar gaat het voor mij niet worden, daar zijn die van Caribou en Four Tet te goed voor, maar de stempel van 2010 is wat mij betreft met deze gezet.