Imperfectie lijkt een beetje het toverwoord van 2010. Of het nu Garnier, Villalobos, Holden of The Field is, allen pleiten ze voor minder perfecte muziek. Mag ook wel, na de jaren van minimal techno.

» lees verder

Exit Festival stond al een tijdje bovenaan mijn to-do lijstje en dit jaar was het dan eindelijk zover! Ondanks de wat tegenvallende line-up dit jaar en het moeten missen van de WK finale in Nederland, verheugde ik me hier enorm op. Het maakte al haar verwachtingen dubbel en dik waar, wat een geweldig festival!

» lees verder

Het is jullie ongetwijfeld allemaal op gevallen in wat voor creatieve spiraal de Engelse Bass en het aan Garage/Dubstep aanverwante UK funky de laatste jaren zit. De een na de andere jonge producer staat op uit het niets en komt aanzetten met aantrekkelijke experimenten van heb ik jou daar.

De volgende man om in de gaten te houden is het nieuwe talent, Becoming Real (echte naam is niet belangrijk vind hijzelf) uit London, Groot-Brittannië.

Hij is nog maar een jaartje bezig met het produceren van elektronische muziek en heeft zijn achtergrond vooral in de bandjes. Het benoemen van zijn liefde voor bands als Mount Eerie, Sonic Youth, Battles en Fugazi wekte mijn eerste interesse.




» lees verder

Awakenings vierde afgelopen zaterdag zijn 10 jarig jubileum van zijn jaarlijkse festival, voor mij het 5-jarig jubileum en persoonlijk altijd de officiële start van het zomer festival seizoen (al is dat volgens vele eigenlijk Free Your Mind).
Met namen als James Holden, Gui Boratto, Ricardo Tobar, Laurent Garnier, Marcel Dettman en Collabs op de line-up kon deze dag haast niet fout gaan en ook het weer hielp uiteraard een handje mee.

» lees verder

Op een dag waarop ik eigenlijk maar aan een ding kan denken, ben ik bezig met louter werkontwijkend gedrag. Ik stuur eens per 15 minuten een mailtje, loop veelvuldig naar het Senseo apparaat en rook drie keer zo veel als normaal. Ja! Ik ben zenuwachtig. Het is geen spanning die voortkomt uit angst (zoals tegen de goddelijke kanaries), maar het is een 'ik-kan-echt-niet-wachten-tot-de-een-nul-valt' spanning. Een beetje vergelijkbaar met het uur voor een toffe gig. Je wilt gewoon niet meer wachten, je weet dat het goed komt en wilt gewoon dat het zover is. Naja, dat gevoel heb ik nu dus. Ik ben mn download map rustig aan het sorteren. Nieuwe, zeer zomerse house tracks van Tom Ruijg komen langs. Nieuwe set van Thomas Lauren speel ik af. En de nieuwe mix van 360; hij is weer lekker, misschien wel de beste podcast die ik ze ooit heb horen maken. Hoe dan ook; sowieso weer twee uur concentreren op iets anders dan op half negen vanavond.


» lees verder

Toen Holden en Avus in maart op Bar Weinig stonden, werden ze in in de dj-booth vergezeld door een derde persoon: Dan Tombs, Border Community VJ. Mooi gezicht was dat, Avus die immer trots en enthousiast zijn platen staat te draaien, Holden die gebukt zijn laptop in de goede banen probeert te leiden en Dan die energiek met een joystick het achtergrondbeeld verzorgd. Eerder was hij ook al verantwoordelijk voor de visuele show bij de liveset van Nathan Fake. En nu is de clip uit die hij maakte voor het Kompaktpop-duo Walls. Burnt Sienna van hun mooie, zelfgetitelde debuutalbum. 

» lees verder

Er zijn maar een handvol artiesten in Nederland die, naar mijn inziens, echt goede muziek produceren. Er zijn nog minder artiesten die vervolgens een album weten te maken, laat staan een album wat omschreven kan worden als verdomd goed. Vorig jaar deed Estroe (met succes) heel hard haar best, in de wandelgangen klinkt door dat Olene Kadar ook met iets nieuws komt, maar, nog belangrijker, sinds een maand is het eerste album van Nuno Dos Santos & TJ Kong een feit. Het romantische deep-house, techno, dub en noem-nog-maar-tien-andere-genres album draagt de nog romanstischere titel 'After Dark, My Sweet'. 

» lees verder

James Holden heeft sinds een paar weken een DJ Kicks uit en die is vet, dat kan ik je alvast verklappen. Een warm, rauw en speels geheel van louter vette platen. Wat ook vet is is zijn set op We Love Sonique in Parijs. We horen een beetje een nieuwe Holden, wat ook op Off Centre al het geval was: hard, snel, ongepolijst en opgewekt. Waar zijn eerdere sets uitblonken in subtiliteit, opbouw en diversiteit houdt hij nu een strakke, stuwende lijn vast. Een beetje een onverwachte ontwikkeling is dat wel, zijn producties worden juist steeds trager en losser en voor zijn DJ Kicks geldt dit ook. Gelukkig komt die slome vrijmoedigheid wel terug in zijn gloednieuwe podcast voor XLR8R. Mooier dan dat uur heb ik het dit jaar nog niet gehoord.


» lees verder

Een beetje provoceren is natuurlijk altijd leuk, maar als ik zeg dat ik John Talabot de vetste houseproducer ooit vind, dan meen ik dat. Zijn muziek is warm en traag als house uit de gloriedagen en daarnaast een stuk spannender. Zijn remixen voor Glasser en Delorean getuigen hiervan. Met de laatste nam hij onderstaande cover van zijn eigen Sunshine op. Op de beelden zie je Delorean en John Talabot jammen in de studio, maar de mythe van Talabot (wat is zijn echte naam? heeft hij echt Congolees bloed? maakte hij eerder platen onder een andere naam? hoe ziet hij eruit?) blijft in stand: we zien alleen zijn handen.

» lees verder

Ik kan er geen genoeg van krijgen; nieuwe muziek. Het zoeken, downloaden en archiveren van muziek is een hobby an zich, het beluisteren van al dit moois een heel ander verhaal. Zoals een paar berichten terug al vermeld werd; op 25 Juni is er een nieuwe Bar Weinig editie in de Melkweg. Speciaal voor deze editie heeft Olff een promomix opgenomen. Waar Olff zich normaal richt op het house spectrum van de electronische muziek, is deze mix juist techno. Dubtechno om precies te zijn. Wanneer je deze mix wilt archiveren, doe dat dan onder de D van Dubtechno, DJmix en Dik!

» lees verder

Het zat er natuurlijk al tijden aan te komen; organisator, dj en wandelende muziek encyclopedie Reza Athar heeft zijn eerste promomix opgenomen. Ten ere van de aankomende Progressive City (de clubavond die Reza organiseert) zocht hij de beste, vetste en soms meest obscure house, disco en alles-wat-daar-tussen-in-zit platen uit en mixte deze op een goede manier aan elkaar.

Je kan de mix hier vinden.


» lees verder

Efdemin was van donderdag tot zondag in Amsterdam. Draaien op Off Centre Day 2 en vervolgens lekker chillen in onze hoofdstad. Ik kreeg zijn album 'Chicago' en ben nog steeds onder de indruk. Op zondag vertrok ik naar Berlijn om in Bar25 te draaien. Halve eetafspraak met Efdemin, maar ik lag te slapen en toen ik eenmaal wakker was, had hij al gegeten. Hij zou nog langskomen in de Bar, maar daar heb ik hem uiteindelijk ook niet meer gezien. Op dinsdag kreeg ik het volgende bericht:

I didn´t come along.
was working on this one.
hope u like and take it as an excuse.

did u have fun btw?!
p

Efdemin, There Will Be Singing (Chicago) from jutojo on Vimeo.

» lees verder

Op m'n vrije woensdagavond wil ik nog wel eens met een wijntje op de bank ploffen, jazz luisteren en de pretentieuze zak uit hangen. Altijd komt er ergens uit een hoekje kiertje of gaatje wel een nieuwe jazzband tevoorschijn duiken die je nog niet tegen bent gekomen.

» lees verder

Chloe stond ooit eens met een DJset op een zomerse editie van Pixel in de 11. Het was heel warm, erg rustig en eigenlijk niet zo heel erg leuk. Dat is nu al weer zo'n vijf jaar geleden. In de tussentijd heeft Chloe de wereld rondgereist en een nieuw album gemaakt. Dat nieuwe album is sinds een maandje uit en over precies zeven dagen staat Chloe (samen met VJ Transforma) voor het live buiten Frankrijk. Op Off Centre om precies te zijn; dik!

» lees verder

Over precies zeven dagen is het zo ver; de eerste editie van Off Centre gaat dan officieel van start. Om alvast in de stemming te komen hebben twee artiesten (die ook beiden op Off Centre draaien) een speciale set opgenomen met louter tracks van Off Centre artiesten.

De eerste set is van DJ +, die act de pressence geeft op de zaterdagavond. De andere set is van Bar Weinig favoriet Nuno Dos Santos. Beiden sets zijn zonder te overdrijven (of misschien een heel klein beetje) geweldig en beiden sets zijn te beluisteren op 3voor12.

Enjoy!


» lees verder

Yeah, I'm losing my edge.
I'm losing my edge.
The kids are coming up from behind.
I'm losing my edge.
I'm losing my edge to the kids from France and from London.
But I was there.

» lees verder

Om eerlijk te zijn heb ik tot nu toe alleen nog van horen zeggen: het nieuwe (dubbel)album van Glitterbug schijnt geweldig te zijn. De (inter)nationale pers geeft hoge waardering aan het, naar alle waarschijnlijkheid, diepe, gevoelige en meeslepende meesterwerk. Wat ik wel weet is dat visueel kunstenaar en goede vriendin van Glitterbug Roni Shendar de eerste video voor haar rekening heeft genomen. En dat deze video, in de lijn van verwachting, heel erg vet is.

Glitterbug - Calcutta from Ronni Shendar on Vimeo.

» lees verder

Neem met je vrienden een popliedje op, terwijl je tokkelend over het strand loopt. Het liefst op Miami Beach. Speel er thuis wat zweverige tonen over en laat een drumcomputerkick grote delen van het nummer wegdrukken. Pak daarna je dubbeldecks-cassetterecorder en zet het op een bandje. Neem vervolgens die cassette op op het bandje in het andere deck, en blijf dit herhalen tot het klinkt als een warm strandlaken.

» lees verder

Luke Abbott was, als bezoeker, aanwezig op de laatste Border Community avond op Bar Weinig in de Melkweg. Voordat het feestgedruis lostbarste hingen we een beetje rond en lieten we elkaar  nieuwe muziek horen. Een van de dingen die echt indruk op me maakte was zijn nieuwe podcast die hij voor VESSEL had opgenomen.


» lees verder

Stiekem viel het tegen. Weer een zomer Moderat. Niet dat het vorig jaar niet heel erg vet was op Nachtdigital. En niet dat het niet vet is dat ze deze zomer op Source Festival staan. Maar, Modeselektor en Apparat die afzonderlijk met nieuwe sets de festivals af gaan, dat zou vetter zijn.

» lees verder

Dollkraut is voor veel mensen geen onbekende meer. Residenties op Source Festival en Source On Stage, een benadigd producer (met Loot EP als bewijs) en ook nog eens een verdomd fotogeniek persoon. Hij heeft na lang aandringen een promomix gemaakt voor SQUZ. Het genre: avantgarde. Veel genres passeren de revu, maar het wordt geen moment druk of onsamenhangend. Gevoelig, diep, duister en eigenlijk ook heel vrolijk; misschien klinkt het wat vreemd, maar ik raad iedereen aan de set te luisteren!


» lees verder

Cantoma - Out Of Town [Claremont 56]

» lees verder

Het feit dat hun drankje niet te drinken is betekent natuurlijk niet dat de Red Bull Music Academy Lecture Videos niet de moeite waard zijn. Want: dat zijn ze wel. Diepgaande interviews van om en nabij anderhalf uur over de huidige muziekscene, produceren en DJ'en.

» lees verder

Met de komst van Web 2.0 is het een stuk makkelijker om op een gratis manier veel leuke muziek te vinden, te beluisteren en soms zelf te downloaden. Soundcloud zorgt voor een onuitputbare bron van mooie sets, demo's en recordings, 21tracks zorgt voor nieuw, onbekend materiaal en DJ's promoten zichzelf harder dan ooit te voren met de verspreiding van opgenomen demo's. Ik als muziekliefhebber ben hier erg blij mee. Van mij, voor jullie: 2 nieuwe sets die het luisteren meer dan waard zijn: 360's laatste podcast en een nieuwe mix van Tundra die start met een geweldige en overigens ook gratis te downloaden remix van Mount Kimbie voor The Foals.


» lees verder

Toen ik Hyph Mngo voor het eerst hoorde had het de status anthem al gekregen. Ik vond het wel meevallen. Of beter: tegenvallen. Maar nu ik het meer dan honderd keer gehoord heb snap ik het, wat een anthem is. Hoe vaak je Hyph Mngo ook luistert, het blijft zijn energie behouden, sterker nog: het neemt toe. Hyph Mngo staat voor een tijd, deze tijd.

» lees verder

Bring that next level shit. Zuid Afrika is aan! Heel hard aan!

» lees verder

Op de site van RMBA Radio omschrijven ze hun liveset als een DJ Koze-interpretatie van Tom Waits. Daar vind ik het in de verste verte niet op lijken, maar dat neemt niet weg dat het een vette set is.

» lees verder

An interview with Dan Snaith and Kieran Hebden
By Job Jobse & Luc Mastenbroek

» lees verder

En 27 mei op Off Centre! All y'all!

Aldus Pitchfork over de nieuwe clip van Caribou. Zij voegden er ook nog 'NSFW', not safe for work, aan toe, maar dat laat ik om op porno beluste mannen buiten de deur te houden, achterwege.

» lees verder

Ik loop, wanneer het om de 'niet-electronische muziek' gaat, vaak nogal achter op de feiten, talenten en good-things-to-come. De Wereld Draait Door, Giel en Lowlands hadden hem al gespot, ik nog niet, maar dat maakt me eigenlijk helemaal niets uit. Verwijzingen naar de nieuwe (Nederlandse) Dylan zijn misschien wat voorbarig, maar niet geheel onterecht. Een anti-held die mijn muzikale hart sneller doet kloppen: Tim Knol. Check het!

» lees verder

01. Dance Disorder - Zusammen [Bpitch]
Wat een basslijn, krijg er kippenvel van. Italo in een zeer modern jasje. Tevens ook de tweede release van deze jonge honden. De eerste was ook al erg sterk op het Belgische Eskimo. Maar deze slaat echt alles. De label waar het op uitgebracht wordt is minstens net zo verassend voor mij. De laatste jaren was het toch wel voor het grootste deel avontuurloze tech-house wat werd uitgebracht op dit label van Ellen Allien. Wellicht is dit het startschot van een nieuwe tijdperk.

02. Massive Attack - Pray For Rain (Tim Goldsworthy Remix)
Na velen jaren stilte is daar eindelijk een nieuwe album van de trip-hop pioniers uit Bristol. Ze zijn niet vergeten hoe ze diepgang en melancholie samen moeten brengen. Tim Goldsworthy is bekend als de zakelijke en muzikale wederhelft van James Murphy's DFA. Hij liet een tijdje terug al weten, dat hij met zijn werkzaamheden voor DFA gaat stoppen. Dat extra tijd wordt in ieder geval goed benut lijkt het. Want de industriële remix die hij voor Massive Attack is een zeer mooie toevoeging aan het origineel en voor de dj's onder ons.

03. Sorcerer - Chemise (Max Essa Mix) [Tirk]
Max Essa is echt een baas! Het is maar dat jullie het weten. Alles wat deze import-Jap aanraakt verandert voor mij in de spreekwoordelijke goud. Een veelzijdige producer die zich niet beperkt tot grenzen binnen zijn genre. Hij blijft in zijn kenmerkende geluid kris kras, verticaal, horizontaal en diagonaal avonturieren. Neem nou deze remix die hij voor Sorcerer heeft gemaakt. Totaal anders dan zijn vorige remixen. Hij voegt paar simpele elementen, zoals percussie toe en voila een nieuwe pareltje is geboren. Een ding staat wel bij Max wel altijd centraal, de meeslepende melodielijnen.

» lees verder

Jorn opende goed voor Holden. Verdomd goed. Of misschien maken Holdens woorden zelf meer indruk, die zei voor het eerst in lange tijd van daadwerkelijk geboeid te zijn door een DJ die voor hem mocht opwarmen. 

» lees verder

November vorig jaar trok ik naar Londen om daar Holden en consorten op de eerste We Fear Silence-nacht te zien. Over een aantal weken vindt in de Corsica Studios de tweede editie plaats. Waar Holden op de vorige editie bijgestaan werd door onder andere Luke Abbott en Four Tet, zijn nu Avus (Automobil-Verkehrs- und Übungs-Straße, vandaar bovenstaande foto) en Petter de grootste namen.

» lees verder

Het lijkt een rage te worden, maar wij zijn er alles behalve rouwig om. Opnieuw geeft een van onze favorieten gratis muziek weg. Dit maal de eer aan Caribou die een track als preview van het nieuwe album gratis weggeeft vanaf hun website. Het enige wat je moet doen is je emailadres invullen en downloaden maar. Veel luisterplezier!

» lees verder

Vandaag kwam de bijdrage van The Psychonauts aan podcastserie van Resident Advisor online. Dertiende nummer: Mogwai - The Sun Smells To Loud (James Holden remix).

Ik heb hem zelf niet gehoord, ik moet op de kop af nog 1 uur en 13 minuten en dan heb ik de podcast binnen. Voor jullie:

» lees verder

Het is nog even Four Tet dat de klok slaat. In Londen verraste hij me ontzettend met zijn briljante set, in De Helling bevestigde hij een geweldige dj te zijn en met de sets die hij de afgelopen weken op internet gooide ter promotie van zijn nieuwe album consolideert hij zijn positie als een van de allerbesten. Eerst gaf hij ons zijn bedankje aan de Plastic People, daarna schonk hij RBMA Radio een deel van zijn dj-set in Parijs en vandaag leverde hij zijn Essential Mix af.

» lees verder

2009 is geëvalueerd, we moeten door. De jaarlijstjes kunnen weer uitgegumd worden, de 2009 vervangen door de 2010, en er zijn weer tien blanco plekken.
Hier drie albums die de komende weken uitkomen en weleens een plekje in zouden kunnen gaan vullen.

» lees verder

Ik hou van gratis. En ik hou van Nathan Fake. Ik hoop jullie ook.

» lees verder

1. Joakim - Spiders [Versatile]
Soms is een vocal zo goed, dat het een matig nummer tot een goed nummer kan transformeren. Maar soms is de vocal zo slecht, dat het een goed nummer helemaal kapot kan maken. Een goede vocal is dus een essentiële toevoeging! Er zijn gelukkig ook uitzonderingen, zoals bij het nieuwe nummer van Joakim. De vocals zijn te cheesy voor woorden, maar dankzij het prachtige pianospel van Joakim blijft het een geniaal nummer.

02. The Infinites - Bomb The Bass (Mark-E Remix) [!K7]
Koning van de zwoele en sexy disco-edits en nummers, kiest voor deze remix voor een andere richting dan we van hem gewend zijn. Hij neemt ons mee op een wandeling vol spannende avontuurlijke geluiden en hypnotiserende melodieën. Jawel zelfs dat kan Mark-E. Ik waarschuw jullie wel voor de verslavende werking.

03. Lovelock - Pino Grigio [Mindless Boogie]
Steve More aka. Lovelock (de helft van het progressive-rock duo "Zombi") maakt tegenwoordig faam als producer van dromerige en cosmische nummers. Zijn "Maybe Tonight" was al een voorbode voor meer tranentrekkers die nog gaan komen. Voor "Mindless Boogie"  heeft hij een drietal italo-edits gemaakt, "Pino Grigo" is mijn favoriet, omdat het zo jaren 80 klinkt.


» lees verder

Mijn jaar was turbulent, mijn bijdragen aan Bar Weinig namen af. Ik heb mijn tijd het laatste half jaar in zaken gestoken, die ik vervolgens ook weer in twijfel heb getrokken. Ik heb geleerd dat ik boven alles naar mezelf moet blijven luisteren en dat heb ik ook gedaan. Ik ga het op een andere manier doen en dat voelt enorm goed.

Bij deze mijn laatste Bar Weinig bijdrage van het jaar; memorabele platen van 2009 in willekeurige volgorde.

Ben Frost - By the throat / Bedroom Community records
Eén van de meest originele en adembenemende elektronische albums van het jaar. Dit is Hitchcock vertaald in muziek, de suspense is immer aanwezig, de dreiging ligt constant op de loer. Op een goed geluidsysteem vliegen de imploderende bassen om je oren en het voelt alsof hij je de luidsprekers in zal gaan zuigen. Geluidsbeleving on a whole other level…


» lees verder

Ik krijg vaak mixtapes, demo's, recordings en andere vormen van opgenomen DJ materiaal onder ogen (of eigenlijk oren). Ik luister ze graag, geef vaak feedback, maar ben, als ik heel eerlijk mag zijn, niet erg vaak onder de indruk. Bij Olff's 'Dark Days Before Christmas Mix' is dit een ander verhaal. Ok, Olff is mijn broertje, dus enige subjectiviteit is van toepassing, maar alsnog. De mix is technisch erg strak en muzikaal precies mijn spreekwoordelijke kopje thee. Rustige, diepe house waar een duidelijk Amerikaans tintje aan zit, zonder dat het overheerst.

De mix is gebruikt voor 'T Nieuwe Werck blog en is hier te downloaden.


» lees verder

Winter de tijd van rode wijn, haardvuren, lange zwoele nachten tussen de klamme lappen. En wat voor muziek gaat daar nou bij en om niet ieder jaar met dezelfde cd's en vinyls op de proppen te komen ging ik dit jaar maar is op zoek naar nieuwe/oude/onbekende muziek, die mij door de donkere dagen heen slepen.

Voor mij staat winterse muziek voornamelijk gelijk aan hip hop achtige beats, meeslepende saxofoon partijen, synths die maar door je hoofd blijven spoken en vocalen die de warmte van je huis extra weergeven. Na een tijdje door de gebruikelijke muziek heen gekomen te zijn kwam ik uit bij wat dingen waar ik nog nooit van gehoord had en sommige ook wel maar die konden nou eenmaal niet in mijn winterse lijst ontbreken.


» lees verder

Hij circuleerde sinds vandaag al op het internet, maar nu de officiele premiere van Reza's lijsten van 2009. Check ze, luister ze, koop ze en heb ze lief; ze zijn het stuk voor stuk waard!

Nummers:

01. House Of House - Rushing To Paradise [Whatever We Want Records]
02. Tiger & Woods - Gin Nation [Editainment]
03. Ultracity - Konfetti [Rollerboys Reecordings]
04. The Revenge - Leave Your Mind [Mule Musiq]
05. Legowelt - Slompy Jitt EP [M>O>S]
06. Brawther - Endless (Ultra-Deep Mix) [Balance Alliance]
07. Culoe De Song - The Fallen Siren [Mule Musiq]
08. Ichisan - Snow Shower [Rare Wiri]
09. Fet Et Moi - Paris Is For Lovers (Dub) [Fetetmoi]
10. Floating Points - Vacuum Boogie [Eglo]
11. Delano Smith - This Heart [Mixmode]
12. John Talabot - Naomi [Permanent Vacation]
13. 6th Borough Project - Do It To The Max [Instruments Of Rapture]
14. Miles Sagnia - Relativity [Aesthetic Audio]
15. Tiago - Think Again [Disco Devil]
16. Naum Gabo - Torus [Endless Flight]
17. Brennan Green - My First House [Wurst Co]
18. Mark-E - Formed [Under The Shade]
19. Still Going - Untitled Love [DFA]
20. James T. Cotton - Through The Glass Looking [Crème Organization]


» lees verder

Zo net op het randje van 2009 ontdek ik zojuist een HEMELS album, afkomstig van een stel Denen uit Århus, genaamd Electrojuice.

Waar het alias van de twee, Mads Lund Kolding en Jakob Torp Littauer meteen doet denken aan een door Mecado uitgebrachte b-compilatie vol Steve Angello en Crookers vunzigheid, komt het in de praktijk neer op een album vol (uiteraard?) Border Community achtige klanken, die varieëren van wollige belletjes tot gruizige grime-hop. Gemene deler is de humane factor, waar ik zo van hou, en die mij ook onvoorwaardelijk tot BC-fan heeft omgetoverd. 

» lees verder

Ik zag een documentaire waarin Roger Waters, uit Pink Floyd, vertelde over de periode dat de band doorbrak. Hij sprak vertederd, alsof het ging over die ene keer dat hij de klas uitgestuurd werd of toen hij een zak snoep op de plaatselijke markt gestolen had: Iets dat toen ondeugend was en niet echt kon, maar waar nu glimlachend op kon worden teruggekeken.

Op die manier sprak hij over de doorbraak van Pink Floyd; over hoe ze als broekies in Engelse nachtclubs speelde terwijl ze hun instrument nauwelijks beheersten, en hoe ze een plek boden aan Syd Barrett, die vooral heel erg gek was.  


» lees verder

Tiago - Tam Tam [Disco Devil]
Tiago is de man achter Slight Delay (waar DJ Harvey helemaal weg van is) en ook de helft van het duo Mendes & Alcade. Hij heeft releases op oa. Claremont 56, Rong en Eskimo uitgebracht. Met zijn Tiago project richt hij zich voornamelijk op edits, daar is het Belgische label Disco Devil immers ook voor bedoeld. "Tam Tam" is een balearic disco-liefdesnummer met op de vocal de Franse versie van Jan van Veen. Een nummer waar je met je geliefde helemaal op los kan gaan.

Faux Love - Desire [Faux Love]
De mannen van Jisco blijven maar bezig met het proppen van nieuwe labels, na het releasen van "Under The Shade" en het helpen van Mark-E aan zijn eigen label "MERC", helpen ze weer een mysterieus nieuwe edit-label de wereld in. Je krijgt weer zoals je van ze gewend bent viertal heerlijke mid-tempo disco-edits, waarbij "Desire" toch wel de winnaar is voor mij.

Mario Basanov - Do You Remember (6th Borough Project Remix) [Future Classic]
De knotsgekke discofanaten uit Schotland blijven maar een na het andere disco-houseklapper proppen. In oktober nog voor "Delusions Of Grandeur" en nu weer een remix voor de uit Letland afkomstige Mario Basanov. Een geweldig nummer die maarliefst 9 minuten duurt. Het nummer bouwt heel langzaam op en zorgt de laatste 5 minuten voor het nodige kriebels in je buik. 

» lees verder

Zelf zag ik Apparat in 11, de dag voordat hij op Bar Weinig stond. Zijn liveset maakte toen zo'n overweldigende indruk, nog steeds een van de mooiste muzikale momenten die ik heb mogen ervaren.  
De set die hij op Bar Weinig deed, identiek aan die in 11, verscheen maanden later online. Vanaf dat moment heb ik hem zo vaak geluisterd dat ik Jorn's welkomstwoord perfect getimed uit mijn hoofd mee kan mompelen. En nog steeds kan ik de set blijven luisteren, nog steeds maakt het die overweldigende indruk. Het is een perfecte set: Strak en vol kracht. De opbouw is geweldig en alles past precies achter, tussen en na- elkaar.

Deze set heeft Apparat toen maanden gespeeld, nu is hij bezig aan een nieuwe. Tot die tijd lijkt het mij een goed idee om van deze te genieten en eventueel 18 december naar Trouw te gaan om daar Apparat samen met Skate te horen DJ'en. 

» lees verder

Toen ik een Myspace-account aanmaakte had ik het gevoel aan het begin te staan van iets groots. Myspace was toen de bron waar al het goede vandaan leek te komen; de plek waar het barstte van de creativiteit en waar een definitieve doorbraak nooit ver weg was.

Maar in mijn zoektocht naar nieuwe, spannende muziek kwam ik helemaal niet zoveel goede dingen tegen. Het viel eigenlijk best tegen. En eerlijk gezegd gold dat ook voor de aandacht voor mijn eigen muziek. De leukste ontdekking die ik uiteindelijk deed bleek bijna om te hoek te wonen; uit de wirwar van internationale artiesten op Myspace, vond ik The Netherlands uit Noord-Brabant een van de leukste. De liedjes klonken goed en ik voelde me aangesproken door hun visie:

we change. we try new songs, new sounds, new forms, new structures. we do like old,
but only if we can use it for something new.


» lees verder

Dan Snaith. Menig trouwe bar weinig blog lezer weet natuurlijk dat ik het heb over het grote brein achter Caribou. Na het ontdekken van deze getalenteerde musicus was de cd "Andorra" voor mij verplichte kost en heeft deze menige weken vast geroest gezeten in m'n cd speler die overuren moest draaien om het allemaal bij te houden. Steeds weer werd ik meegesleept met de betoverende melodien betoverende zang en zwoele synthesizer klanken. 

» lees verder

Bij (bijna) elke editie van Bar Weining hoort een mixtape, in het verleden waren gast artiesten als Efdemin, The Mole en Marcus Worgull verantwoordelijk, dit maal organisator en resident DJ Jorn Liefdeshuis. De mix staat in het teken van de Dial labelnight die Bar Weinig aankomende vrijdag organiseert in de Melkweg. Diepe, melancholische en meeslepende techno en house die perfect passen bij deze herfstige dagen en de zwoele muzak van aankomende vrijdag.


» lees verder

Een nieuw album, een samenwerking met Miss Kitten, een nieuwe single en een nieuwe clip. Estroe gaat hard, heel hard en de clip is echt heel erg mooi!

» lees verder

Er zijn in Nederland een drietal DJ's die in mijn optiek ver boven het maaiveld uitsteken. Nuno Dos Santos, Melon en San Proper zijn, allemaal op hun eigen manier, geniaal. Op feesten of festivals loop ik altijd even langs wanneer ze draaien, ik ga soms speciaal naar een avond wanneer zij draaien. De nieuwe releases worden altijd gecheckt en bijna altijd gekocht, "full support, will play" een standaard reactie op promo's.

Waarschijnlijk hebben de meeste van jullie hem al voorbij zien komen, maar Nuno Dos Santos heeft onlangs een speciale Warp mix gemaakt voor DJB. Een heel vette mix, Warp in combinatie met Nuno is gewoon gruwelijk. Omdat er een prijsvraag aan verbonden was, konden we de mix nog niet eerder delen. Ik raad iedereen ten zeerste aan om hem te downloaden en op je mp3speler te zetten, want een veel betere mix uit Nederland vind je dit jaar niet.


» lees verder

Speciaal voor de lezers van dit blog een heel mooie mix van Tundra en tracks van Applescal, gratis! Gratis is toch mijn favoriete manier om dingen te krijgen. Gratis bier smaakt lekkerder en gratis muziek klinkt, vooral als het gratis vinyl promo's zijn, een stuk beter. Dit maal heeft de uit de Manual (en weet ik veel welke labels die gasten tegenwoordig nog meer runnen) stal afkomstige Tundra weer een heel mooie mix afgeleverd. Persoonlijke favorieten zijn de Martyn remix van Fever Ray (what a suprise), de Luke Abbott mix van The MFA en de Joy Orbison track.

Persoonlijk favoriet Applescal heeft zijn hand eens over zijn hart gestreken en ons een vroeg kerstcadeautje gegeven; drie oude, maar nog niet eerder gereleasde tracks, die we gratis mogen downloaden, draaien en verspreiden. Hoera! Check Applescal's Soundcloud voor de links.


» lees verder

01. Hot Toddy - I Need Love (Morgan Geist Dub Mix) [Eskimo]
De titel zegt eigenlijk al alles; op deze muziek moet je vol overgave de liefde bedrijven. Deze muziek komt dan in ieder geval het beste tot zijn recht. Mocht je niet de mogelijkheid hebben om de liefde te bedrijven, wacht dan nog maar even met luisteren totdat de mogelijkheid zich wel voordoet. Heerlijke slow-mo mix van "New Yorks ambassadeur van liefde", Morgan Geist, we need love!

02. Entlet - Le Seva [Perspectiv]
Eigenlijk ben ik nooit echt kapot geweest van Ripperton's label. Maar deze release doet me wel wat. Minimalistische house op een zeer spannende wijze gebracht.

03. Soft Rocks - Leave Your Earth Behind (Roots Unit "Good Bye Earth" Mix) [Redux]
Zoals de titel al een beetje verklapt, is deze plaat een kosmische reis door het onbewoonde universum. Het resultaat van deze reis is dat je even je ogen dicht kan doen en je boven deze aarde verheven voelt. Je droomt weg op de synths die Roots Unit  heeft toegevoegd aan het origineel van Soft Rocks. Roots Unit is sowieso en artiest binnen het cosmic disco genre om in de gaten te houden. Hun onlangs verschenen EP op Permanent Vacation was ook raak. 

» lees verder

"Ken je die ene remix van die ene producer op dat ene label?" Noem mij, behalve dansmuziek (house, techno, name it) nog een genre waar je een zinsnede als deze tegen zou kunnen komen. Bekijk de 'charts' op bijvoorbeeld decks en beatport en je ziet: We worden overspoeld door remixen. Die ene producer van dat ene label geeft dat nummer van die ene producer van dat andere label weer net een andere groove, de andere producer voegt weer wat percussie toe en die bijna dezelfde producer van datzelfde label maakt weer een 'dub' voor die ene producer door de vocalen weg te knippen zodat je de hele 10 minuten lang alleen een beat hoort.

Maar het is ook logisch dat nummers geremixed worden. Neem de situatie waarin een nummer van Madonna in een nieuw jasje wordt gestoken. Voor Madonna is het erg gunstig, zonder dat ze een hele stijlwisseling hoeft te ondergaan wordt haar nummer toch verspreid over andere (nieuwe) markten. Zo blijft Madonna hoog in de top 40 staan, zorgen de producties van Timbaland of The Neptunes ervoor dat ook de hiphopliefhebbers haar album eens kans geven en zorgen de remixes van James Holden en Jacques Lu Cont ervoor dat haar nummers, weliswaar in een iets andere versie, ook op de dansvloer gedraaid worden.

Voor de producers en de DJ's zijn er ook alleen maar voordelen. Voor een kleine moeite hebben ze weer een nieuwe track en een bak geld. De DJ's kunnen vervolgens het bekende popliedje draaien zonder dat ze de lijn in hun set verliezen, aangezien de remix precies voor hen geluid bedoeld is. De hele dansvloer blij en gelukkig van de plaat die ze herkennen en de DJ hoeft zich niet eens schuldig te voelen, aangezien hij geen concessies heeft hoeven doen aan zijn 'eigen stijl'.

Dat soort remixen zijn volgens mij in vier categorieën te verdelen: Nummers waarvan het een goed idee is om ze te remixen en wat dan ook uitstekend gelukt is, nummers waarvan het een goed idee is om ze te remixen en wat hopeloos mislukt is, nummers waarvan het een slecht idee is om ze te remixen en wat dan ook hopeloos mislukt is en nummers waarvan het een slecht idee is om ze te remixen en wat toch uitstekend gelukt is 

» lees verder

Bij Bar Weinig houden we van The Whitest Boy Alive. Sommigen heel, heel veel, anderen een beetje veel. Sinds de afgelopen zomer lijkt er nog een andere collectieve Bar Weinig-liefde te ontstaan. Die voor Fever Ray. Job postte onder het 'words are very unnecessary'-motto al een keer een foto van Fever Ray, Jorn plaatste een maand geleden al een clip en een klein stukje tekst.  

Bij deze mijn bijdrage: Weinig informatie, maar wel een heel mooie nieuwe clip. Bekijk hier de nieuwe clip.

» lees verder

Tussen al het electronische muziekgeweld door vind ik het heerlijk om thuis iets compleet anders te luisteren. Of dit nou de psychedelische pop van The Zombies, de punk van The Pixies of de dikke hip-hop van Wu-Tang is; ik vind het allemaal heerlijk. Ik ben opgegroeid met hip-hop en het heeft altijd een speciale plaats in mijn hart gehad. Binnen dit genre komt, misschien nog wel meer dan ik welk ander genre dan ook, een ongelofelijke hoeveelheid poep uit. De lelijke gangster pop van 50Cent en consorten doet mij braken, hetzelfde geldt voor het grootste deel van de Nederlandse scene; allemaal commerciële crap.

» lees verder

1. Voom Voom - Fish / Best Friends (Definitiva Broken Reform & Marcus Worgull Mixes) [G-Stone]
Voom Voom komt met een nieuw album en een remix-album. Het remix album bestaat uit een aantal zeer gerenommeerde producers die de nummers van het Duitse heldentrio, bestaande uit Peter Kruder, Roland Appel en Christian Prommer onder handen hebben genomen. Niemand minder dan Henrik Schwarz, Deetron, Charles Webster en Marcus Worgull hebben een remix afgeleverd. De mixen van het laatste genoemde en DBF zijn wat mij betreft de winnaars van de package. Marcus Worgull doet waar hij zo goed in is! Een dik house nummer met trance invloeden.

02. Zwicker - Who You Are (Junior Boys Mix) [Compost]
Zwicker heeft een nieuw album uit op Compost en heeft de live sensatie van het moment gevraagd om hun nummer te remixen. Het Canadese duo maakt er een heel emotioneel nummer ervan, die ondanks het lage tempo, toch het meeste rendement behaalt.


» lees verder

Grenzen vervagen. We leven in een tijd waar alles lijkt te kunnen, onze muzikale voorkeuren hoeven niet meer naast elkaar te leven en kunnen daarom naar hartenlust samensmelten. Een mooie constatering lijkt mij, maar is dat ook echt zo?

Ik vond het maar weer eens tijd om een duit in het muzikaal verantwoorde zakje te doen. Bij deze een palet van youtube-filmpjes en wat podcasts, gekenmerkt door een verscheidenheid aan compleet uiteenlopende stijlen, die in mijn ogen allemaal van een zeer grote relevantie zijn.

Bij muziek denk ik niet meer in de trant van stijlen of ieder zijn smaak. Want, sorry mensen, die vlieger van "over smaak valt niet te twisten" gaat echt niet meer op. Ik denk tot de constatering gekomen te zijn dat bijna alle muziek, het gros, gewoon weg niet goed, dan wel bar slecht is. Maar gelukkig betekent die constatering ook dat er zeker nog ruimte is voor goede muziek, kwaliteit dus.

En als het tot in den treure uitpluizen van een bepaald genre - op zoek naar die ene plaat die toch nog weet te raken - hetgeen is waar je je mee bezig houdt, dan houdt het op een gegeven moment echt een keer op. Want zeg nou zelf, hoe vaak gebeurd het nog dat je compleet ondersteboven bent van iets nieuws dat je ontdekt? Dan komt vervolgens de voor de handliggende mogelijkheid om terug te gaan in de tijd of om andere muzikale gebieden verkennen.

Ik ben van mening dat in alles waarbinnen wij als mens ons bewegen er de welbekende begaande paden bestaan. Ook in de muziek, maar dat er tevens ook uithoeken zijn waar de parels - zoals Jorn benoemde - te vinden zijn.

Ik heb een tijd gehad waar ik enkel en allen naar boze muziek kon luisteren, ook een tijd dat alles op zijn minst politiek beladen moest zijn om mijn gevoel te bevredigen. In de fase daarna werd juist de rust en non-betekenis van belang en daar werden weer nieuwe ogen geopend.

En vanaf het ontdekken van muziek überhaupt ben ik onderhand mijn halve mensenleven verder en sta waar ik nu sta. Tijd, ervaring, openheid en een kritisch oog is alles wat verstreken en ontwikkeld is. Jaren en jaren van verdieping, hele nachten samen muziek luisteren, dagen spitten door de bakken van vinylzaakjes om mijn hard verdiende knaken er doorheen te jagen, tapes en cd's voor anderen samenstellen en vooral veel uitgaan en liveconcerten bezoeken.

Het heeft mijn zintuigen ontwikkeld en leren begrijpen wat goede muziek is. Het kunnen zien, voelen en horen van het beste in muziek - dat is voor mij waar het als muziekliefhebber om gaat.

» lees verder

Nederland staat bekend om zijn handelsverleden; al eeuwen lang importeren wij alles vanuit landen waar het goedkoper of (in onze optiek) beter is. Hetzelfde principe geldt tegenwoordig nog steeds voor de Nederlandse dancescene. Op elke zelfrespecterende clubavond staat tenminste een buitenlandse naam en dit moet ook wel, want zonder een internationale artiest, komt het publiek haast niet.

In mijn optiek is dit complete onzin; de muziek van Nederlandse bodem is net zo goed, en soms zelfs beter dan die van bijvoorbeeld onze geliefde Oosterburen. Met de opkomst van bijvoorbeeld Nuno Dos Santos & TJ Kong op Compost, Estroe op Connaisseur en nu ook Applescal op Traum wordt ook de melodieuze elektronische muziek goed vertegenwoordig op de internationale markt. Het album van de laatstgenoemde, 'A Slaves Commitment' ligt sinds een paar weken in de schappen en verdient daarom extra aandacht.

» lees verder

Na een artikel over literatuur en film, leek het mij eindelijk eens tijd om het over muziek te hebben. Ik zal proberen om vanaf nu elke 2 á 3 weken een update geven over de meest dope nieuwe en oude platen, toffe filmpjes en interessante interviews en ander leesvoer.

Beginnend met nieuwe platen, zijn er de afgelopen tijd eigenlijk twee releases die wat mij betreft ver boven de rest uit springen. De eerste plaat is Afro Gente van Glenn Underground. Deze (vinyl only) release op het Superb Entertainment label is zoals zoveel geweldige deephouse ep's helaas alleen officieel in Japan gereleased, en daarom nogal aan de prijzige kant voor ons Europeanen (prijs ligt rond de 15 euro). Laat je hierdoor echter niet afschrikken, want wat mij betreft is dit een plaat die nog lang in mijn platentas blijft.

De track Afro Gente is een onvervalste jazz/funk house kraker in de kenmerkende Glenn Underground stijl. Met een heerlijk soulvolle groove en prachtig spel op de keys, laat Glenn wat mij betreft weer zien wat de meerwaarde is van "echte" muzikanten die zich met house bezig houden. Dit soort tracks laat de grens tussen pure jazz/funk en house steeds meer vervagen en dat is een zeer positief punt wat mij betreft. De track op de B-kant is een nieuwe remix van zijn track I Feel No Love uit midden jaren 90. Dit nummer is wat mij betreft de meest geslaagde remix van Donna Summer's "I Feel Love", en deze 2009 "update" is wat mij betreft ook weer helemaal geslaagd.


» lees verder

Fever Ray was een van mijn persoonlijke hoogtepunten op Lowlands deze zomer. Het geluid in combinatie met het visuele aspect vormden een overweldigend geheel van emoties. De verdrietige ondertoon die in al hun muziek doorklinkt is ook duidelijk aanwezig in de nieuwste single: Seven. Toch is deze track, helemaal in combinatie met de geweldige videoclip weer veel meer dan alleen een 'zielig' liedje.




» lees verder

Laurie Anderson (Amerikaanse artieste, bekend van hit Oh Superman en liefje van Lou Reed) zei ooit: 'Writing about music is like dancing about architecture'. Daarom deze keer: weinig te lezen en veel te luisteren.

Toch kan ik het niet laten te beginnen met een kleine anekdote. Nadat ik James Holden met oudejaarsnacht in de Melkweg had zien draaien had ik dagen- en nachtenlang overstuurde gitaren in mijn hoofd zitten. Via de tracklistmaffia op internet kwam ik erachter dat de Gavin Russom-remix van Peter Dundov's Oasis hier verantwoordelijk voor was.

» lees verder

Aankomende vrijdag is het weer tijd voor Pixel. Pixel in TrouwAmsterdam, met Scott Grooves uit Detroit, John Roberts uit New York en Chris Helt samen met mijzelf uit Amsterdam. Al met al genoeg reden om te gaan en genoeg reden voor mij om een promotiemix op te nemen. Natuurlijk is de bedoeling van een dergelijk mix dat deze verspreid wordt en hoe kan ik dit beter doen dan via het Bar Weinig blog. Enjoy! 

» lees verder

Ach ja, wat kunnen we er nog over zeggen; zo hoor je maanden niets en zo krijg je binnen 1 week twee platentas essentials aangeleverd. Wij kennen zoals gewoonlijk tweederde van alle genoemde artiesten niet, maar dat maakt het er niet minder vet om. Check ze en wees blij dat je ze niet allemaal zelf hebt hoeven te ontdekken

01. House Of House - Rushing To Paradise (DJ Harvey's Street Mix) [Whateverwewant Records]

De dansvloerbom van de afgelopen 7 maanden, krijgt een nieuw leven. De heruitgave staat vol met remixen van collega producers. DJ Harvey is daar een van. Niet zo gek ook, want hij was een van de eersten die de plaat draaide en blijkbaar hebben de jongens van House Of House hem (net als wij) ook erg hoog zitten. Harvey siert zelfs op hun myspace pagina met een filmpje waarin te zien is dat hij het nummer draait. Harvey voegt aan het origineel wat extra synths toe, waardoor het nummer een extra house-sausje krijgt. Hij tipt niet echt aan het origineel, maar is wel een erg coole toevoeging.

02. Night Plane - Chinese Shadows [Thisisnotanexit]

Volgens de eigenaren van het Thisisnotanexit  label is dit label het Amerikaanse antwoord op Italians Do It Better label. Als ls je hun catalogus op een rijtje zet, klopt het ook wel een beetje. Maar de nieuwe release op dit label is echt damn! damn! damn! 80's rock en italo krijgen een heel nieuwe dimensie. Drie nummers om bij weg te dromen. Waarbij de titeltrack mij toch het meeste raakt.  

03. Wah-Chu-Ku - Outta Ere [Drumpoet Community]

Wah-Chu-Ku is eindelijk terug, na ruim 5 jaar stilte, keert deze future jazz producer terug, met een ep op het Zwitserse kwaliteitslabel "Drumpoet Community". Met maarliefst drie nummers, die voorzien zijn van diepte en verassend genoeg techy-elementen. Waar hij vroeger wel voor de jazzyvibe koos, heeft hij het op deze ep, toch echt bij house gelaten. Outta' Ere is voor mij verreweg de beste nummer van het ep, met een giga basslijn waar je duizelig van word. Een betere come-back kun je niet wensen. 

» lees verder

Ter voorbereiding van haar set op de afgelopen Bar Weinig nam Estroe voor haar EevoNext radioshow een nieuwe mix op. Dit is op zichzelf staand al een zeer heugelijk feit; zij het niet dat er ook nog een aantal previews van haar nieuwe album in zitten. Zonder twijfel een must-listen!

» lees verder

Op deze verschrikkelijke miezerige dag met een eerste werkafspraak pas om 15:00 uur, bezorgd me dat 2 verloren uurtjes die dus maar ben gaan doden met wat internet surfen. En daar kwam ik het volgende leuke filmpje tegen. Met een nieuwtje van Alexander Robotnick.

We kennen deze man natuurlijk het beste van zijn geweldige 'problémes d'amour' (daterend uit 1983). Onlangs ontstond het idee om samen met een andere coole Italiaanse fossiel genaamd Ludus Pinsky, hun eigen analoge apparatuur bij elkaar te brengen en het analoge elektronische geluid van de jaren '70 en '80 te recreëren - onder de noemer 'the Analog Session'.

» lees verder

In Nijmegen schreeuwen ze het al langer, maar nu weten ook wij het zeker, Reza bestaat echt! Iedereen die twee weken terug in Biddinghuizen was kon de enige echte Reza Athar in het wild rond zien lopen op het Lowlands festival, waar hij drie dagen lang vooraan keihard stond te gillen bij de Junior Boys, I-f en alles wat ook maar een beetje op disco leek. Fijn, om eindelijk een gezicht bij het e-mailadres te hebben.

» lees verder

Er valt weinig positievs te melden uit Perzie oftewel Iran de laatste tijd. Je ziet en leest dagelijks dat er tientallen betogers worden opgepakt en worden gemarteld. En dat voor een land die 30 jaar terug net zo vrij en democratisch als Nederland was. Maar tijden veranderen en de mensen ook. Daarom grijp ik even met jullie terug naar de Perzische muziek uit het vorige eeuw. Met daarin ruimte voor instrumentale muziek en een minimale, authentieke hoeveelheid instrumenten die gebruikt worden om het traditionele geluid te creeren. Muziek om in trans te komen.

» lees verder

Ik vind het altijd wel leuk om op de hoogte te blijven van nieuwe muziek. Ik vind 'nieuw' toch altijd wel spannend. Zo kijk ik af en toe wat er weer op Pitchfork geschreven is, wat ze bij Factmagazine de moeite waard vinden en wat ze bij Gorillavsbear te download aanbieden. En zo houd ik ook de 'Recommendations'-sectie van mijn favoriete muziek-webshop, Boomkat, bij.

» lees verder

En voor iedereen die liever sets luistert van echte dj's is er ook goed nieuws, de opname van Sacha Funke's set op de afgelopen editie van Bar Weinig staat nu online. Via onze goede vrienden van 3VOOR12 is de set nu te streamen, voor de download moet je bij RapidShare wezen. Enjoy! 

Leuk hoor, elke dag zo'n Lowlands tip op de blog, maar voor sommige onder ons is er nog niks zeker en moet er nog elke dag keihard geknokt worden voor een kaartje. Eeuwig te laat viste ik ook dit jaar weer achter het net bij de reguliere kaartverkoop voor Lowlands en dus moest er via de onconventionele wegen opzoek gegaan worden naar een toegangsbewijs. Via een prijsvraag van DJBroadcast bijvoorbeeld.

» lees verder

Michael Mayer, kapitein op het schip wat melodieuze house heet, vaart al jaren een eigen koers over de muzikale zeeën. Met in Keulen gevestigde Kompakt als thuishaven, is hij al dik tien jaar bezig met een never-ending muzikale reis. De nieuwe Kompakt compilatie, die elk jaar verschijnt, ligt binnenkort weer in de winkels. Aangezien het label dit jaar zijn tien jarige jubileum viert, heeft meneer Mayer eens diep in zijn platencollectie gegraven naar muziek uit de vroege jaren van Kompakt. Dit materiaal heeft hij onlangs gebundeld in een geweldige podcast met de toepasselijke titel "The Early Years".

» lees verder

Toen ik gisteren voor de zoveelste keer de documentaire over de electro-scene in Den Haag When I Sold My Soul To The Machine bekeek, viel me op hoe onbegrijpelijk de term 'Detroit' binnen elektronische muziek is en hoe onbegrijpelijk die term altijd zal blijven. Soms sta je in een platenzaak en hoor je iemand zeggen: "Lekker, van die echte Detroit-House..." Of iemand verteld over een feestje, waarvan de locatie echt "Detroit" was. Ik vraag me op dat moment niet af wat ze met "Detroit" bedoelen.  Op een of andere manier denk je te begrijpen, wat ze willen zeggen. Ik ken een paar mensen in mijn directe omgeving die in Detroit zijn geweest, maar die gebruiken "Detroit" nooit als bijvoegelijk naamwoord. In de documentaire vertellen Guy Tavares (Bunker), I-F, Alden Tyrel, Legowelt en consorten vol weemoed hoe fijn het was om destijds in een kleine loods te staan met overstuurde acid-techno, een stroboscoop en een rookmachine die niet meer uitging. "(...) lui brakend in de pisbakken, zombies, gekte,... maar het was echt.'' Ik denk dat die weemoed, het terugblikken naar iets dat onder de huidige omstandigheden niet meer mogelijk is "Detroit" genoemd kan worden.

» lees verder

Vandaag werd de tracklist van Steffen Berkhahn's oftewel DJ Dixon's nieuwe mix compilatie bekend. Temporary Secretary, vermoedelijk naar Paul McCartney's vergeten synthpop klassieker, bevat 14 tracks en zal geheel bestaan uit Dixon edits van de originele versies. Dat mag ook wel als je een blik op de tracklist werpt, die op het eerste gezicht niet heel spannend oogt. De dj, die in korte tijd enorme populariteit vergaarde met zijn Innervisions label, beschrijft de cd zelf als "somewhere in between a club mix and a concept record". Spannend, toch denken wij dat er nog aardig wat moet gebeuren wil deze compilatie net zo'n klassieker worden als zijn voorganger voor het Get Physical label. Of zal dit het eerste Dixon product zijn wat door ons eens niet lyrisch ontvangen wordt. De tijd zal het leren.

» lees verder

Estroe is sinds dag 1 al resident van Bar Weinig @ klinch en dat is niet geheel zonder reden. Haar muziekkeuze sluit perfect aan op muzikale voorkeur van Bar Weinig en haar DJ-sets zijn altijd erg sterk. Toch waren er afgelopen vrijdag niet heel veel mensen die de openingsset van Estroe hebben gehoord. Wij hebben hem gelukkig opgenomen en hij is hier terug te vinden. Hou Estroe overigens in de gaten, later dit jaar dropt ze haar eerste album op het Duitse Connaisseur label!

» lees verder

Aangekomen bij het valkhof, zie ik dat mensen in grote getallen naar beneden lopen. Daar speelt immers de Scandinavische game-boy sensatie "Slagsmalsklubben". Maar ik en tientallen andere bezoekers wachten op het Canadees wonderbandje Caribou. 

» lees verder

North Star Deserter wekt bij mij een levendige verbeelding op waar het alomvattende universum centraal in staat, daarbij maak ik me graag een voorstelling van een deserteur op zoek naar iets in de leegte van het uitgestrekte. Ik vind dat een fijne gedachte en dat staat natuurlijk synoniem voor hetgeen waar wij allemaal naar op zoek zijn. Naar dat ene bijzondere stukje waar we blij van worden, verstopt in het grote geheel. 

» lees verder

Vrijdagnacht 3 uur.. Ik kom thuis van een heerlijk avondje oude herinneringen ophalen met vrienden die ik al te lang niet gezien heb.. Nog in nostalgische sferen duik ik meteen ook even in m'n kast met oude vinyls en krijg meteen zin om een ouderwets vinyl setje op te nemen! Het is alweer een paar jaar terug dat ik voor het laatst met die grijze plakken gemixed heb dus dat mag wel weer een keer.. Buurvrouw is niet thuis dus herrie maken mag.. Technics uit de kast, CDJ's aan de kant en knallen maar.. Nou ja, knallen? Nee het zijn vooral oude vage diepe tracks op een laag tempo.. Hoop dat hij in de smaak valt.. 

» lees verder

Je hebt van die dagen dat het gewoonweg te warm is om ook maar iets te ondernemen. En vandaag was het zeker zo'n dag. Vele zochten verkoeling in een park of bos, onder een boom in de schaduw, maar voor sommige van ons was dit eigenlijk al een te grote onderneming. Jorn Liefdeshuis besloot om deze moedeloosheid om te zetten in iets nuttigs en een mix voor de blog op te nemen. Vol goede moed zette hij zijn koptelefoon op en mixte zijn beste houseplaten aan elkaar. Maar zelfs mixen bleek te inspannend, vandaar dat Jorn, uitgeput en bezweet, zijn set noodgedwongen eerder moest beëindigen. Toch wilden we je de opname niet onthouden, want op een zomerse dag als deze werkt Jorn's mix perfect. 

» lees verder

'Onze' Reza is gister 22 geworden. Bij deze nog gefeliciteerd knul! Dat je nog maar vele jaren obscure muziek mag zoeken op internet. Overigens nog een leuk weetje over Reza; wisten jullie dat het Iphone programma Shazam op hem gebaseerd is? Op de een of andere manier hebben ze bij Apple een directe link kunnen leggen van Reza's brein naar elke telefoon die het programma runt, of ze hebben Reza op zo'n manier genetisch gemanipuleerd dat hij precies in zo'n telefoon past. Hoe dan ook; hij weet het, wij weten het, en nu, nu weten jullie het ook. Een lijst van tien musthave mixcompilaties voor deze lente/zomer.

01. Trentemoller - Harbour Boat Trips 01

Je hoeft de mix niet eens te beluisteren om te concluderen dat het een zeldzame en unieke mix is, want aan de tracklist kun je al zien dat het een mix is die je een verhaal wilt vertellen of eigenlijk door een reis wilt nemen en dat doet Andres het liefst op een boot. Zijn liefde voor psychadelische muziek steekt hij niet onder stoelen en banken, gelukkig maar. Want de cd staat vol met new-wave, krautrock electronica en ballads. Door het beluisteren van deze cd kom je achter waar Trentemoller zijn inspiraties vandaan haalt. Overgoten met vocals en akoestiek onderscheidt deze cd zich van de rest en zal voor veel dj’s/mensen ogen doen openen. 

» lees verder

Na een weekend stilte uit respect voor de koning van pop is het weer tijd voor muziek. Deze set komt van Tundra, een van de nieuwe aanwinsten voor het Bar Weinig blog. De set bestaat uit een stel hele dikke tracks waaronder de nieuwe DJ Koze (Ms. Bojangles) en Brendon Moeller's Anchor. Sowieso een aanwinst voor je Ipod, Iriver, Iweetikveelwatvooreenmp3spelerjehebt. 

» lees verder

Of Reza nou daadwerkelijk bestaat of niet is nog steeds onduidelijk. In ieder geval blijven er onder enige regelmaat via het duistere emailadres rezama87@hotmail.com stukjes voor de blog binnenkomen. Aan al die geheimzinnigheid zal morgen, wanneer wij van Bar Weinig naar Nijmegen afreizen, hopelijk een eind komen. Het gerucht gaat namelijk dat Reza daar op zijn eigen Progressive City ein-de-lijk een acte de presence zal geven in de vorm van een heuse dj-set. Het zal ons benieuwen hoe dit verloopt, maar één ding is zeker, aan zijn platenkeus zal het niet liggen.

» lees verder

Op je 31e uit je plaat gaan bij een hardcore/punkshow alsof je 18 bent is geen goed idee. Vraag dat maar aan mijn nek. Een lang gekoesterde wens ging afgelopen dinsdag dan ook in vervulling. Coalesce, een destijds baanbrekende hardcoreband, speelde voor het eerst buiten de VS een liveshow. Lange tijd had ik niet kunnen vermoeden dat dit er ooit nog van zou komen.

Coalesce was actief tussen 1994 en 1999 en was in die korte periode even vaak uit elkaar als bij elkaar.  Hun muziek is al even turbulent als hun bandgeschiedenis. Er is in eerste instantie geen touw aan vast te knopen. Ongewone jazzy maatsoorten, ontelbaar veel breaks en tempowisselingen, gitaarnoise, zwaar vervormde bas, woest gebrul. Daarnaast klinkt de muziek van Coalesce funky, bluesy en is, als je er enige moeite voor doet en een hoge lawaaitolerantie hebt, verdomd catchy. Meetappen met de beat is welhaast onmogelijk, maar het swingt de pan uit. Tegenwoordig stikt het van de bands die iets soortgelijks proberen, maar meestal klinkt het resultaat gecalculeerd en gaat het je ene oor in en het andere weer uit. Een song schrijven is wat anders dan technisch gefriemel.



» lees verder

Eind 2007 zag ik James Holden op Pixel in 11. Hij opende toen de avond, tot ergernis van velen, en dat is nog steeds veruit de beste dj-set die ik ooit gehoord heb.  Het begin van de set was traag, slepend en ontzettend spannend. Het tweede deel van de set bevatte de meest euforische synthesizermuziek die ooit gehoord heb. Maar het absolute hoogtepunt kwam na 2 uur en 34 minuten.  Ik kan me het gevoel bij dat moment nog exact herinneren. Ik werd compleet weggeblazen en realiseerde me toen ter plekke al dat ik nog nooit zo’n krachtig nummer als op dat moment gehoord had.  Toen Holden z’n set later online kwam heb ik dat nummer oneindig vaak geluisterd en hoe vaak ik het ook luisterde, het bleef zijn kracht en ongrijpbaarheid behouden.  Op internet konden zelfs de grootste ‘Holdenwatchers’ me niet vertellen hoe de track heette of van wie hij was, dus besloot ik er zelf maar achteraan te gaan.  

» lees verder

En weer een heerlijke mix speciaal voor het Bar Weinig blog. Dit maal van import Amsterdammer Olff. Veel van zijn platen uit de mix zijn ouder dan hij zelf is, maar dat maakt de mix er zeker niet minder vet om. Dikke ouwe klassiekers afgewisseld met vette nieuwe tracks. Play that funky music, white boy.

(bookingen via squz.nl)


» lees verder

Dit maal geen Platentas Essentials van onze wandelende muziek encyclopedie Reza, maar van mijzelf. Ik heb zojuist weer een dik pak vinyl vanuit Duitsland binnen gekregen en wil graag de vijf beste met jullie delen. Mochten deze platen je aanspreken; ik draai aankomende vrijdag dik drie uur in de Melkweg (sluipreclame for life)

Rick Wade - Intelligence [Laid Records]

Zoals het oudhollandse gezegd al aangeeft; bass moet je niet horen, die moet je voelen. En dat heeft Rick Wade heel erg goed begrepen. Drie diepe, dikke tracks prijken op de eerste release van het nieuwe Laid Records. Laid Records is overigens het nieuwe, zwarte, broertje van onze alltime favorite Dial. De tweede release staat ook al klaar en zal verzorgd worden door Dor, een Israëlisch talent wat ook vaak terug te vinden is op de Dial Label Nights in Panorama Bar. Nog een leuk weetje; Laid is Dial, alleen dan andersom.

» lees verder

Een kleine twee jaar terug begon voor het eerst iemand op school over dubstep. Of iemand al bekend was met dit fenomeen uit London, en wat men er van dacht. Ik, die normaal toch redelijk zijn best doet bij te blijven met de huidige muzikale zeitgeist, moest met het schaamrood op de kaken toegeven nog nooit gehoord te hebben van deze nieuwe ontwikkeling. "Dub", ja dat kende ik dan wel. "Step", hmmm, dat associeerde ik direct met het drum&bass hokje "tech-step". Mijn interesse was gewekt. Na wat googlen (het is inmiddels echt een werkwoord he?) hoorde ik geluidsfragmenten, maar alles wat ik hoorde waren koude steriele beats met zaagtanden en veel overstuurde stemmen en melodieën. Ik besloot meteen, koppig als ik was, dat Dubstep niets voor mij was. Uit. Klaar.

» lees verder

"Een album vol langzaam schuivende loodgrijze wolken die acuut melancholisch stemmen. Maar waar je toch heel blij van wordt."

Mooi omschreven door Rene Passet in de laatste DjBroadcast over Sinner DC's nieuwste album. Ook Resident Advisor weet het goed te verwoorden. "Post-rave emotionally intense brilliance... the effect is enchanting..." Ik noem het gewoon dikke vocale emotechno van de bovenste plank! Een kruising van Superpitcher, M83 en Apparat verweven in een band.



» lees verder

Een heuse one-man-band. Dat is de Duitser Erobique. Kunnen we hier een epos schrijven over zijn muzikale kwaliteiten? Ja. Is dat interessant? Mij dunkt, men zoekt wat in zijn bio, bekijkt zijn myspace, gooit zijn naam in het meest gebruikte invulschermpje ter wereld en je hebt zo een a4-tje vol.  Maar dat kunnen jullie zelf ook wel. Beter check je gewoon het filmpje hierboven. Die laat een andere kant van Carsten Meyer zien, die van grappenmaker Erobique met een gastrolletje voor Koze. Lam-ba-da!!!

» lees verder

"Totally blew my mind this one, the warmest record i've bought for years. And he's from Acton! ."

Toen ik deze lovende woorden van James Holden over de Young Heartache EP van Bullion las werd ik heel erg benieuwd. Ik had nog nooit van Bullion gehoord, dus een beetje spannend was het wel. De eerste tonen verrasten me, beetje moeilijk te plaatsen muziek. 


» lees verder

Tijdens een waardeloze set van Loco Dice op Time Warp Clubnight vroeg mijn vriendin Sophie of ik zin had een keer met haar mee te gaan naar een balletvoorstelling. Dat werd Piece Three, een stuk volledig geregisseerd en gespeeld door Piet Rogie.

» lees verder

Er valt eigenlijk erg weinig over te zeggen, behalve dat het erg jammer is dat we hem niet zien dansen.

» lees verder

Vorige week maandag togen we naar Rotterdam om daar plaats te nemen in de Arminiuskerk om Sunn O))) te aanschouwen. Deze epische locatie vormt het ideale decor voor het muzikale experiment van de twee Amerikanen, die als Sunn O))) al de nodige bekendheid hebben verworven. Ruim  400 man zit in een U-vorm rond de kansel te wachten op wat komen gaat. Het meeste licht dooft, orgelklanken en aanzwellende noise komen uit de speakers en vullen de ruimte. Dan komen twee in monnikspij gehulde figuren, de hoofden verborgen onder grote kappen, het podium op.

» lees verder

Begin dit jaar werd ik verrast door de bijzondere track "Rushing To Paradise", van het toen nog onbekende duo House of House. Een verbazingwekkend nummer, het begint namelijk heel rustig maar ontpopt zich daarna tot een ware housemedley, waarbij een soulvolle vocal voor de extra emotie zorgt. Sindsdien ben ik me meer en meer in het duo gaan verdiepen.

House of House bestaat uit Oliver Spencer en Saheer Umar. Oliver kennen we nog van het Still Going project, waar hij samen met Eric Duncan (Rub N' Tug) twee jaar terug ook al een dikke hit mee scoorde. En Saheer is dan weer de neef van de legendarische hip-hop/house dj Afrika Islam. Kortom, een samenwerking die, na slechts één EP, nog veel belooft voor de toekomst.

» lees verder

Nathan Fake is heel erg Nathan Fake. Onvoorspelbaar, eigenzinnig en heel erg 'zichzelf gebleven'. In 2005 leek hij de nieuwe belofte in het grijze gebied tussen trance en techno. In 2006 zette hij de wereld van droomelektronica op zijn kop met zijn album Drowning in a Sea of Love-album. En ongeveer een jaar  later creëert hij een filteracid/breakbeat-liveset om daarmee 3 jaar lang het Europese nachtleven in vertwijfeling achter te laten. 

Zijn nieuwe mini-EP Hard Island is een logisch gevolg van zijn liveshows, zijn DJ-sets die over het net zwerven ter promotie van zijn EP zijn dat minder. Voor zijn podcast van 14 mei knutselde hij een mix in elkaar van klassieke Warp-elektronica, melodieuze post-techno en echoënde poppsychedelica.

» lees verder

Jup, zoals de titel het al zegt; ditmaal geen vette artiest, album of show die we aanprijzen. Deze keer ben jij de artiest en kan je door middel van YouTube filmpjes zelf een muziekstuk 'componeren'. Het klinkt lastiger dan dat het is; je begint linksboven en gaat rustig naar rechtsonder, of natuurlijk andersom. Het is geen diepgaande manier om muziek te maken, maar het idee en de uitwerking zijn echt geweldig.

Veel plezier!

» lees verder

Vraag Ricardo Tobar, Boards of Canada en Nathan Fake wie hun helden zijn en de kans dat ze met My Bloody Valentine antwoorden is heel groot.

My Bloody Valentine is een band die herrie maakt. Gruizige gitaarmuren met de vocalen erin gevlochten. Tot het één grote wolk wordt waarin de afzonderlijke delen nauwelijks meer herkenbaar zijn. Een geluidsmuur waarin het zoete liedje vervlochten zit. Het is een volle consistente herrie, die klinkt alsof alle gaatjes opgevuld zijn zonder daarbij buiten de lijntjes te kleuren. Pastelherrie.

» lees verder

Modeselektor + Apparat, oftewel Moderat, kwam onlangs met een nieuw album. Apparat stond al twee keer eerder op Bar Weinig, Modeselektor helaas nog niet. Een ding is zeker, deze drie gasten rocken keihard! Bij een nieuw album hoort een nieuwe single en bij een nieuwe single een nieuwe video. Deze video is gemaakt door het Berlijnse VJ collectief Pathfinderei die ook de visuals tijdens de shows van Apparat, Modeselektor en nu ook Moderat verzorgen. Erg vet in onze optiek!

» lees verder

Bar Weinig's eigen Luc Mast komt met een zeer gevarieerde Ableton mix speciaal voor deze blog. De tracklist zal velen niet veel zeggen, maar dat maakt het eigenlijk alleen maar interessanter. Gevoelig, melodieus en onverwachts zijn de kernwoorden. Een must-listen!

» lees verder

Voordat je verder leest stel ik je de vraag om eerst dit filmpje te bekijken op een plek waar de muziek tevens recht aan wordt gedaan met een fatsoenlijk geluid.  

Filmpje

Wat een prachtige bandnaam toch? Deze mooi aaneenschakeling van wat woorden is de vertaling van 'Goddo supiido yuu! Burakku Emparaa', een Japanse biker-docu uit de jaren zeventig. Evoluerend vanuit de krautrock en shoegaze eind jaren '80 en begin jaren '90 trok Godspeed You! Black Emperor samen met enkele voorlopers zoals Tortoise en Slint de kinderschoenen van de post-rock aan.Hun vruchtbare samenwerking ontstond vanuit de activiteiten van de krakers beweging van Montreal en Quebec, Canada, waar dit collectief naast panden óók de harten van velen begon te veroveren.

Daarbij werd een zo groot mogelijke afzijdigheid van de mainstream en media gecreëerd en streefden zij vooral naar een meer intiemer connectie met bezoekers van hun concerten (door de band werd het publiek liever gezien als onderdeel van het geheel, in plaats van enkel toeschouwer te zijn).
Interviews werden nauwelijks gegeven omdat zij de muziek van belang vonden en niet de personen daarachter.


» lees verder

Nostalgie kan vaak een vieze smaak hebben. Jorn krijgt het voor elkaar een mix in elkaar te draaien die je weemoedig terug doet kijken naar vroeger, maar je de vieze smaak in je mond bespaart. Het warme geluid van 'toen' in een set vol liefde voor muziek.

» lees verder

Hij was op 29 en 30 april in de hoofdstad. Hij liet iedereen weer even zien hoe het moest. Je kan zijn platen kopen, maar ze draaien zoals ze bedoeld zijn; dat kan er maar één. Theo Parrish liet de Trouw sidderen, beven, losgaan, huilen en lachen tegelijkertijd. Waar de 'normale' dj vette platen aan elkaar mixt en zo het publiek aan het dansen krijgt, creëert Theo Parrish een platform, een soort medium waarmee hij zijn muziek kan overbrengen aan een dankbaar publiek. Een half uur lang filmmuziek, geen beats, soundscapes, Theo doet het. Vervolgens een klapper van eigen maak erop en die doormixen met een dikke hip-hop track, Theo doet het. En hij doet het niet zomaar, hij komt er mee weg, beter gezegd; het maakt de platen juist vetter. Vol verbazing, bewondering (en een beetje afgunst) heb ik hem beide dagen gade geslagen. Wat een held.

» lees verder

Ondanks dat ik nu veel minder hiphop luister dan pakweg drie jaar geleden, blijf ik nog steeds wel een hiphopliefhebber.

De klassieke hiphop uit de hoogtijdagen (Wu-Tang Clan, Mobb Deep, GangStarr, A Tribe Called Quest) heb ik altijd erg vet gevonden, maar iets als Madvillain, en dan vooral het nummer Strange Ways, heb ik altijd nog iets vetter gevonden. Ik weet niet wat het precies is dat ik zo vet vind aan dit hoogbegaafde geesteskindje van Madlib en MF DOOM;  Is het dat beats van Madlib altijd net iets meer kraken dan de gemiddelde beat? Is het dat de structuren altijd net wat spannender zijn dan die van andere hiphopnummers? Is het dat het sampletje net wat creatiever gebruikt is dan dat elke willekeurige DJ Premier-kloon dat doet?

Of zijn het de monotone raps van MF DOOM die net iets meer strekking hebben dan die van andere MC's? Waar net iets meer levenswijsheid uit spreekt? Iets minder flow en des te meer zeggingskracht. De eerste verse van Strange Ways is geniaal, de tweede verse is uitzonderlijk briljant: 

» lees verder

Joris Voorn tourt momenteel de wereld rond om zijn pas uitgekomen en zeer goed ontvangen mixalbum Balance 014 te promoten. Bij een dergelijke tour horen ook radioshows. Afgelopen weekend was hij op visite bij Pete Tong in de BBC radio studio's. We weten dat Pete Tong vaak het beste in artiesten naar boven weet te halen, zo ook afgelopen weekend bij Joris. Het reslutaat; van deep-house tot electronica en van techno tot minimal en afsluitend met folk!

De mix is hier te downloaden.



» lees verder

Deze week waren Âme en Henrik Schwarz te gast bij Tim Sweeney's radioshow 'Beats In Space'. Het eerste half uur van de show neemt Henrik Schwarz voor zijn rekening. In de liveset wisselt hij nieuw materiaal af met een paar inmiddels klassieke remixes. Het tweede half uur is voor Âme. Zij mixen 30 minuten lang fijne house platen aan elkaar en beginnen met hun nieuwste release.

» lees verder

In 2004 stonden de Beasty Boys in de Melkweg, ik was er niet bij. Ik was ook niet op Woodstock, niet op de eerste Love Parade en ook niet bij het laatste optreden van Ol' Dirty Bastard. Allemaal heel vervelend, maar je doet er weinig aan. Met dank aan MTV heb ik het optreden (en vooral de eerste minuten) van de Beasty Boys minstens 50 keer gezien. Mixmaster Mike komt het podium op voor de rest van 'the boys' en draait het publiek op weergaloze wijze warm.

» lees verder

DJ Harvey zal een gemiddelde Nederlander wellicht niet zoveel zeggen, toch is deze held van grote invloed geweest op de ontwikkeling van house in Engeland. Zo was hij onder andere een van de eerste dj's die een decennia terug een residentie kreeg bij de befaamde Londonse club Ministry Of Sound. Ook raakte hij tijdens zijn loopbaan als dj bevriend met de almachtige Larry Levan. Lawrence Philpot is natuurlijk al een tijd niet meer onder ons maar zijn muziek blijft dankzij Harvey voortleven, want hij heeft speciaal voor hem en natuurlijk alle andere discofanaten een label opgezet waar hij disco edits op uitbrengt in gelimiteerde oplage, genaamd Black Cock. Deze naam laat je op het eerste gehoor misschien in de lach schieten, maar dat is dan ook de bedoeling. Zoals hij het zelf omschrijft: "it had to be a name that made people go 'oe' and 'aa'."

» lees verder

Ik moet heel eerlijk toegeven dat een groot deel van internet niet aan mij besteed is. Ik download, game, check wat forums en soms het nieuws en daar bijft het eigenlijk bij. Zoiets als Twitter heb ik tot voorheen nooit begrepen. Eigenlijk begrijp ik er nog steeds gen hol van. Wat ik wel weet is dat Mike Skinner (van The Streets) op zijn Twitter account (als je dat zo noemt) drie dikke nieuwe tracks van The Streets heeft staan.

» lees verder

Voor zover het een zinnige vergelijking is ben ik altijd meer een Portishead-man dan een Massive Attack- man geweest. Massive Attack''s debuut Blue Lines heb ik vanaf de eerste keer dat ik het hoorde altijd nogal gedateerd vinden klinken. De nogal conventionele mix van hiphopsamples, zoete reggae en zwoele soul gaf mij altijd een beetje een viezige UB40-smaak in de mond.

Ik denk dat het komt doordat ik nooit echt een liefhebber van soul of reggae ben geweest (uitzonderingen daargelaten), want hoe meer ze dit geluid lieten liggen, hoe meer ik ze in de loop van de tijd ging waarderen. Protection vind ik al een stuk spannender en minstens twee keer zo goed als Blue Lines. Nog een heel stuk beter vind ik de Mad Professor dubs van Protection; Mad Professor''s psychedelisch effecten en hypnotiserende dubs in combinatie met de donkere bassen en ijle vocalen van Massive Attack maken dit voor mij een heel inspirerende plaat.


» lees verder

De Keulse schone Ada heeft op Pixel al twee maal het hart van menig muziekliefhebber veroverd. Later dit jaar komt ze (eindelijk) weer met een nieuw album. Waar haar vorige albums uit louter eigen producties bestonden zal dit album volledig uit remixes bestaan. Zelf remixt ze voor dit album onder anderen Booka Shade, Alex Smoke en Tracey Thorn. Haar eigen producties worden onder handen genomen door grootheden als DJ Koze, Tobias Thomas en de Keulse house prins Michael Mayer. Er zijn helaas nog geen previews te vinden op het wereld wijde web, wel kunnen we beloven dat dit album weer dagenlang op repeat op onze mp3 spelers zal staan!

» lees verder

Gisteravond werd ik voor het eerst in lange tijd weer eens echt overdonderd door een artiest. Het is niet de eerste keer dat de desbetreffende artiest mij wist te verbazen met zijn ongelofelijke muzikaliteit en energie; twee jaar geleden zag ik hem voor het eerst op Nacht Digital. Ik heb het over Clark. Chris Clark is zonder twijfel een Warp artiest bij uistek; genre overschrijdend, schijt hebbend aan hokjes, anticonformistisch en heerlijk geniaal.

» lees verder

Al weken ben ik op zoek naar inspiratie voor het schrijven van een stukje voor het Bar Weinig blog. Het zal wel aan de naam liggen, want dat leverde tot deze druilerige zondag in maart inderdaad vrij weinig op. Dat heeft er vooral mee te maken dat de vermoedelijke lezer zich vooral verheugt op fijne elektronische (dans)muziekspecialiteiten, iets waar ik me al even graag zelf in onderdompel. Maar ik ben een verdwaalde hardrocker en ik zou gaarne mijn ietwat stevige, experimentele kabaalsmaak met u willen delen, maar dat ik denk dat u daar weinig chocolade van zult kunnen maken.

» lees verder

Mannheim, jaren terug (lees 2001 - ik kon het niet laten om het op te zoeken) en een treinreis van dikke 11 uur; dat is de eerste gedachte die in me op komt toen ik gisteren aan het spitten was door lang niet aangeraakte stapels met cd's. Tijdens het afblazen van het stof en het ophalen van herinneringen stuit ik enthousiast op Milemarker's Anaesthetic.

In een opwelling hunker ik weer even naar het avontuur van die tijd. Struinend langs de Autobahn in Duitsland - in de hoop op tijd te komen voor dat ene concertje een paar honderd kilometer verderop - zwartrijden met de TGV naar Marseille en andere uithoeken, op reis zonder geld en slapen op mooie plekjes in de buitenlucht waar je anders nooit zou zijn komen. Heerlijk weer eens voor een moment stil te staan bij de geromantiseerde wereld van een muzikale vagebond.

» lees verder

Het uit Hamburg afkomstige Dial label kan gezien worden als een van de toonaangevers van de hedendaagse housescene. Antihelden als Efdemin, Pantha Du Prince en Blackadder Look-A-Like Lawrence voeren een geweldloze strijd tegen de vervlakking van de dance.

» lees verder

Op dit YouTube filmpje laat Detroit's wonderkind Kyle Hall zien hoe je snel een gruwelijk vette hip-hop track in elkaar zet. Kyle Hall werd op 15 (!) jarige leeftijd ontdekt door Omar S. Nu, drie jaar later, heeft hij een eigen label (Holy Oats) waarop vooral zijn nieuwe ep een aanrader is. We bekijken dit filmpje met gemixte gevoelens; bewondering voor zijn creativiteit en muzikaal inzicht, maar bovenal afgunst voor het feit dat een kereltje van 18 ons met openstaande mond laat zien hoe het wel moet!

01. Tony Lionni - Sundance (Mule Musiq)

Tony Lionni is al een tijdje de baas als het gaat om warme, moody doch makkelijke producties. Dat hij een doordouwer is, blijkt aan de waslijst aan producties die in korte tijd heeft uitgebracht op onder andere Aesthetic, Wave Music en Versataile. Ook 2009 gaat er rooskleurig uitzien voor onze Tony, Hij begint het jaar met een release op Mule genaamd "Sundance" en als je de tracks op deze EP hoort snap je gelijk waar hij op doelt, laat de zomer maar komen.

» lees verder

Deze keer is de nieuwe Bar Weinig Mix Sessions verzorgd door niemand minder dan Efdemin. Download de nieuwe mix tape als opwarmer voor 27 maart!

Efdemin - Bar Weinig Mix Tape 8 (90.54 MB)